Gökçe Çataloluk

Girizgaha lüzum yok, sadece özetleyelim. Covid-19 salgını yükseköğretimin fiziksel koşullarını ortadan kaldırdığında ortaya çıkan ilk mesele eğitimin araçlarına erişime ilişkindi.

Yitirdiklerimizin ardından sözler yarı anlamlarını yitiriyor; kalanı sağaltmadıkları gibi, gideni çarpıtabiliyorlar. Aslına bakarsanız Rona Hoca’yı yitirmemizin üzerinden geçen sayılı gün

Amerikalıların when all else fails… (“en olmadı…”) kalıbını ilk kez matematik öğretmenimizden, trigonometri dersinde duymuştuk. Çok karmaşık çözümlemelerde hepimiz apışıp

Ceza infaz sistemlerinin sağlayabileceği toplumsal faydaya ilişkin “tutarlı” fikirler 1970’lerden itibaren terk edilmeye başlanmıştı. Öyle ki, bugün gelinen “olağanüstü”, bir

Geçen yazıyı Türkiye’nin sistematik hukuk sorununu teşhis etmeye çalışırken, Saf Hukuk Kuramının Türkçede yayımlanmasından mülhem Kelsenci bir soru ile bitirmiştim:

“Bir bira içti ve vurup gitti kapıyı ardındanYürüdü, geçti, kuru otlarYapraklar yakılan bir caddeyi
 Peki,o ölen kimdi?” Edip Cansever, Cin.

Marksist düşünceyle hukukun ittifak edebileceği en sağlam husus belki de kuramsal alanda bu iki disiplini bir araya getirme çabasının nafileliğidir.